Jeeesh never saw this Title things

Hello again!
aaaah I promised not to talk about school, but its So difficult, maybe one little thing:
Just had my French test, it went well, now I have to study for other tests.
History: Friggin 23 Pages.
Anw: Friggin 34 pages! + notes.
Geo: I have no idea how many pages :P
CKV: No idea either, dunno where I left my book.
Maths: Gosh, I'm was supposed to finish this chapter like this week, still at 27. :S:S
Dutch: Dutch? Do I really have to Study for this?

Well, just had my daily cup of hot chocolate. I'm still freezing though, I was soaked when I came home from school, Bloody autumn weather.
Had some nice dreams the last days, first one was about Jerry and John, that they were Vampires and I was in love with one of them, didn't figure out who I loved. That was quite annoying cuz I kept thinking which one I Loved, or Liked :P. Aaah me and my stupid mind.
Second dream was all about Jerry, so that would solve my problem. But then I talked to a friend of mine about John and now I'm confused. aaaaaaaaaaaaaah me and my stupid mind.

there is an Official Nerd Meeting going on at the house next to me. When I came out of school about 5 boys were standing in front of my Garage. They all wore beige tight trousers, colorful raincoats, all had an ancient haircut and they wore their backpacks so high That I wondered if they just came out of a Nerd movie. So when they saw me they started giggling, serious 5 boys giggling! And asked me If Frans was home. WTF, Frans is My neighbor, so I Said no. The minute I said that all these 5 boys turned red, one of them said sorry for bothering me and asked me when he would come home. I said I didn't know cuz I don't live there. After that I got inside and didn't even bother any more about these guys.

Im writing a new story for a writing contest, Its in dutch but if you want to look at it and give a comment please. It is quite personnal so it was very difficult for met to write it. I hope you can enjoy it:

Al fietsend denk ik na, mijn gezicht is verhard, een zwak zonnetje probeert mijn gezicht te verwarmen, misschien probeert het ook mijn verbitterde uitdrukking van mijn gezicht te vegen. Ik kijk op naar de zon en grijns, maar wat een glimlach probeert te worden verdwijnt al snel van mijn gezicht. Er steekt een koude wind op, dit past veel beter bij mijn bui. In mijn oordopjes hoor ik Linkin’ Park, het roept een herinnering op, ik zie zo weer het filmpje voor me. Ik merk dat ik wordt ingehaald door een groepje bruggers, ik begin harder te fietsen, ik moet met hem praten bedenk ik me. Als ik snel thuis ben, heb ik zo mijn huiswerk af en kan, ik op MSN gaan en met hem praten. Ik hoor de woorden van een vriendin in mijn hoofd:
“Wat is er aan de hand? Je bent zo chagrijnig, gaat het niet goed tussen jullie?”
Ging het eigenlijk niet goed? We hadden geen ruzie of zo, het was gewoon anders, het ging achteruit. Er komt weer een herinnering boven, gevolgd door een kriebel in mijn buik, ik grijp naar mijn buik en moet lachen. Ik bijt even op mijn onderlip, het gaat niet goed vertel ik mezelf weer. Een vreemde soort angst neemt mij over, het gaat niet goed, er komt een brok in mijn keel. Kon ik hem nu nog maar even zien misschien zou hij weer naar me lachen en zeggen dat alles goed gaat en dat zou alles goedmaken. Ik ben bijna thuis, zou hij online zijn?

‘We gaan eten!’ Roept mijn moeder terwijl ze mijn kamer binnenkomt, snel klik ik het gesprek weg en draai me om naar mijn moeder. ‘Gaat het meisje?’ Vraagt ze bezorgd als ze mijn gezicht ziet.
‘Ja mam,’ mompel ik, ‘ik kom eraan oke.’ Mijn moeder kijkt me nog even bezorgd aan maar draait zich dan om, en gaat naar beneden.
IK GA ETEN MAAR IK KOM ZO WEER. Typ ik nog even snel in het gesprek. Ik neem een diepe zucht en ga dan naar beneden.
Er praten mensen tegen mij maar ik reageer niet echt, er is iets aan de hand en hij zou het vertellen. Ik werd alleen onderbroken doordat ik moest gaan eten. ‘Wat is er aan de hand?’ Vraagt mijn moeder nogmaals, ik kijk haar aan, ik voel dat er tranen komen, snel kijk ik naar beneden.
‘Het gaat niet zo goed tussen ons.’ Zeg ik alsof dat alles zou verklaren.
‘Hebben jullie ruzie gehad?’ Vraag mijn moeder.
Heftig schud ik mijn hoofd. ‘Nee, ik weet niet wat het is, hij wou het zeggen maar toen moesten we gaan eten.’ Ik kijk op. ‘Mag ik misschien even naar boven gaan en gaan praten? Dan kom ik zo weer terug.’ Mijn moeder knikt, en kijkt me bezorgd aan. Ik sta op en loop stilletjes naar boven, ik hoor mijn vader nog aan mijn moeder vragen wat er aan de hand is. Op het moment dat ik weer achter de computer zit neemt die rare angst mij weer over. Ik raak in een vaag soort paniek en begin moeilijk te ademen. Tranen stromen over mijn wangen, ik kan niet meer stil zitten, ik stort mezelf op de bank in mijn kamer en probeer mezelf te kalmeren.

Mijn vest ziet zwart van de mascara, ik heb hoofdpijn, mijn ogen zijn nat en tranen rollen over mijn wangen. Ik wil schreeuwen, ik wil iemand slaan, ik wil twee armen om mij heen. Het is over, helemaal over. Ik snap niet waarom ik zo huil, ik had het al aan voelen komen. Ik stort me weer op mijn bank en pak een kussen, stevig houd ik het vast en staar voor me uit, ik hoor dat hij nog tegen me praat op MSN. Ik blijf voor me uitstaren, de tranen blijven over mijn wangen rollen. Ik kijk naar buiten en zie een blaadje van de boom vallen, het ziet er mooi en dramatisch uit. Ik wordt de hele tijd gebeld door mensen, vrienden, vrienden die me willen steunen, steeds als ik het weer wil vertellen rollen de tranen over mijn wangen, komt die vage angst weer met een kriebel. Beelden van de laatste 5 weken flitsen door mijn hoofd. Ik adem weer een keertje diep in en ga achter de computer zitten. De webcam staat aan, ik probeer niet naar hem te kijken, het lukt me niet.
‘Verdomme,’ mompel ik, ‘kom gewoon hier en geef me een knuffel.’ Weer komen de tranen, ik zeg tegen hem dat ik het niet ‘trek’ hij net zo min. Ik sluit de computer af en besluit om nog even te gaan douchen. Het warme water neemt de hoofdpijn weg, en ik kalmeer wat, ik merk dat ik nog steeds huil. ‘Fuck wanneer stopt het nou?’

[ … ]

Ik kijk nog even om, en zie ze net weggaan, ik zie een briefje op het aanrecht liggen.

Bel even als je terug bent van werk en laat een voicemail achter.

Ik pak de telefoon, en merk dat ik nog steeds een glimlach op mijn gezicht heb. Ik tik het nummer van mijn vader in en laat de telefoon overgaan totdat deze op de voicemail springt.
‘Heej met lotte, ik ben thuis, sorry dat ik zo laat ben maar ik heb nog even nagepraat. Doei tot vanavond.’

Ik denk nog even na over net, er komt een grijns op mijn gezicht. Ik denk dat het weer terug is, ik grijp naar mijn buik, weer die kriebel. Ik viel bijna en moest hem vastpakken. Ik lach om mijn gedachten.

Well that's that for today...Buhbaaaai!!!!
Love u all!!!